“Get a load of this rubbish.” She shoots up off her back with a gasp and knees Draco in the thigh, and then he’s awake and cursing, and they’re both rushing to do up buttons. Both trying to make sense of Theodore Nott taking a seat on the couch between the two of them. Hermione quickly charms herself — banishes her matted hair and any evidence of their inappropriate behavior. She hadn’t meant to fall back asleep, and she’s glancing around nervously for any onlookers in the common room. But it’s just Nott, and he seems completely uninterested in their indecent state. He’s got the Daily Prophet in hand — throws it down on the table in front of them — and Hermione catches a glimpse of one of the lower headlines. LETTING BYGONES BE BYGONES? Witch Weekly’s Theories on Hermione Granger’s Tryst with Former Death Eater She sighs, reaching out to turn to the corresponding article, but Nott slaps her hand away. “Not that one,” he snaps, annoyed, then yanks open the Prophet with such force it tears about an inch on both bottom and top. “This shite.” There’s a moving photograph of Draco and Narcissa Malfoy exiting the Ministry with their solicitor on the day of their appeal. It then switches to Pansy Parkinson walking through Diagon Alley with a hand in front of her face, warding off the press. Then to Nott with his solicitor, at some point during his appeal, showing him massaging his temples. Then to Blaise Zabini shoving his way through other members of the press while trying to enter King’s Cross Station. The headline reads: SIX MONTHS & WAR CRIMINALS STILL WALK FREE “Have you ever even heard of this fucking organization? Or at least that’s what they’re fucking calling it?” Nott is asking Draco. “Crusaders For Justice?” Draco shakes his head and rubs his tired eyes, squinting as he leans forward to get a better look at it. “Reckon they want us all in Azkaban.” “No, mate.” Nott jabs his finger angrily into the paper. “They want us fucking dead. I read the bloody article. Here. Read this line.” He tears it some more ripping it back off the table, handing it to Draco and stabbing at the sentence in question. “Read it. Read that.” Draco yawns and sleepily reads it aloud. “Since October of last year, the organization has been amassing major support and growing in numbers, advocating a zero-tolerance policy for accused Death Eaters and their allies. Dawlish, former Auror, founder of C.F.J. and champion of the cause, calls for a re-evaluation of sentencing, arguing offenders should be prosecuted to the fullest extent of the law.” “Read his fucking quote.” Nott jabs the paper some more. Draco’s lazy intonation fades as he speaks. “What use is a Ministry of Magic that cannot carry out justice where justice is due? These are witches and wizards responsible for the torture and murder of hundreds — whether they decided to get their hands dirty or not — and they are being protected by respectable institutions such as Hogwarts, Durmstrang and St. Mungo’s. Protection they do not and will never deserve. C.F.J. will be submitting a motion to reopen all closed cases against these individuals, citing an infringement upon the rights and safety of wizarding society. We intend to place a particular emphasis on what we and countless members of this community consider to be true justice: the Dementor’s Kiss.” His voice is unsteady as he reads the last sentence, and Hermione glances up to see he’s gone pale. Sees him try to laugh it off. He tosses the Prophet back to the table. “They’re just trying to sell papers. Next week it’ll be buried beneath another compilation of Potter’s best Quidditch maneuvers.” And he massages the nape of his neck, sitting back against the clammy leather. “It’s illegal, anyhow.” “No, it isn’t,” Hermione murmurs, and for a moment she doesn’t realize she’s said it aloud. But both of them turn to stare at her, and she wishes she could bite her tongue. She sighs. Looks away, talks to the black marble table instead. “Muggles are protected by a law that prevents them from being tried for the same crime twice. Wizarding society is not. Because the safety and secrecy of this world is paramount, anyone can be retried on the basis that their current sentence allows them to pose a threat.” There’s a drawn out silence. Then Nott huffs. Blurts out, “Well, fuck,” and yanks a bottle of Firewhiskey toward him. It’s seven in the morning. “See? We’re all going to die.” “I’m not saying it will be easy for them to prove it. I’m only saying it’s…well, it’s possible,” she adds feebly. Something thick and poisonous slithers into her gut. She isn’t sure what it is. In her peripheral, she sees Draco snatch the Firewhiskey out of Nott’s hands. He takes a deep swig, and she wonders if any of them are ever truly sober. “What do we do, then?” he asks. She hates that he asks. Hates that she’s expected to have an answer for everything. Hates that, in this moment, she wishes more than anything she had a better one. A different one. “There’s nothing you can do. Not until—” She breaks off. Feels an intense and painful pang of guilt and quickly corrects herself. “Unless. Not unless you’re called to trial.” They sit in more silence, all staring straight ahead. The dappled early morning light is tinged teal by the Black Lake against the windows. A pair of Second Year girls clamber noisily down the dormitory stairs, though none of them turn to look. She catches broken pieces of what they whisper as they make their way out of the common room, tripping over one another and gawking at them. “ — Granger doing in Slytherin — ” and “— Malfoy’s shirt’s all rumpled — ” and “ — do you think they… — ” and then “ — all three of them?” Their giggles fade away as they disappear through the false wall, and all she can think is, Marvelous. More gossip. “Give me that bottle, please,” she says.

"Bu çöpten bir sürü al." Nefes nefese sırtından fırladı ve Draco'nun uyluğuna diz çöktü ve sonra Draco uyandı ve küfretti ve ikisi de düğmeleri dikmek için acele ediyorlardı. İkisi de Theodore Nott'un ikisinin arasındaki kanepeye oturmasını anlamaya çalışıyordu. Hermione kendini çabucak büyüledi - keçeleşmiş saçlarını ve uygunsuz davranışlarına dair tüm kanıtları kovdu. Tekrar uykuya dalmak niyetinde değildi ve ortak salondaki seyirciler için gergin bir şekilde etrafına bakınıyor. Ama sadece Nott ve onların uygunsuz durumlarıyla tamamen ilgisiz görünüyor. Elinde Gelecek Postası var - önlerindeki masaya fırlatıyor - ve Hermione alt manşetlerden birine bir bakış attı. GEÇMİŞLERİ GEÇMİŞ OLSUN? Witch Weekly'nin Hermione Granger'ın Eski Ölüm Yiyen ile Buluşması Üzerine Teorileri İçini çekerek ilgili makaleye uzanıyor ama Nott elini tokatlıyor. "O değil," diye çıkıştı, sinirlendi, sonra Peygamber'i öyle bir güçle çekip açtı ki, hem alttan hem de üstten bir inç kadar yırtıldı. "Bu pislik." Draco ve Narcissa Malfoy'un temyiz gününde avukatlarıyla birlikte Bakanlıktan çıkarken çekilmiş hareketli bir fotoğrafı var. Ardından, Diagon Yolu'nda bir el yüzünün önünde, basını uzak tutarak yürüyen Pansy Parkinson'a geçer.Sonra avukatıyla birlikte Nott'a, temyizi sırasında bir noktada şakaklarına masaj yaptığını gösteriyor. Sonra Blaise Zabini, King's Cross İstasyonu'na girmeye çalışırken diğer basın mensuplarının arasından sıyrılıyor. Başlık şöyle: ALTI AY VE SAVAŞ SUÇLARI HALA ÜCRETSİZ YÜRÜYÜŞÜYOR "Bu lanet olası organizasyonu hiç duydun mu? Ya da en azından buna lanet olsun diyorlar?" Nott, Draco'ya soruyor. “Adalet İçin Haçlılar?” Draco başını sallıyor ve yorgun gözlerini ovuşturuyor, daha iyi görebilmek için öne doğru eğilirken gözlerini kısıyor. "Hepimizi Azkaban'da istiyorlar herhalde." "Hayır dostum." Nott parmağını öfkeyle kağıda sokar. "Ölmemizi istiyorlar. Kanlı makaleyi okudum. Burada. Bu satırı okuyun.” Masadan geri yırtarak biraz daha yırttı, Draco'ya verdi ve söz konusu cümleyi bıçakladı. "Oku onu. Bunu oku.” Draco esner ve uykulu uykulu yüksek sesle okur. “Geçen yılın Ekim ayından bu yana, örgüt büyük destek topladı ve sayıları arttı, suçlanan Ölüm Yiyenler ve müttefikleri için sıfır tolerans politikasını savundu. Dawlish, eski Seherbaz, C.F.J.'nin kurucusu.ve davanın savunucusu, cezanın yeniden değerlendirilmesi çağrısında bulunurken, iddia eden suçluların yasaların sonuna kadar yargılanması gerekir.” "Lanet olası alıntısını oku." Nott kağıdı biraz daha zorlar. Draco'nun tembel tonlaması konuşurken soluyor. "Adaletin gerektiği yerde adaleti sağlayamayan bir Sihir Bakanlığı ne işe yarar? Bunlar, ellerini kirletmeye karar vermiş olsunlar veya olmasınlar yüzlerce kişinin işkence ve cinayetinden sorumlu cadılar ve büyücüler ve Hogwarts, Durmstrang ve St. Mungo's gibi saygın kurumlar tarafından korunuyorlar. Korumayı hak etmiyorlar ve asla hak etmeyecekler. C.F.J. Büyücülük topluluğunun haklarına ve güvenliğine yönelik bir ihlale atıfta bulunarak, bu kişilere karşı kapatılan tüm davaların yeniden açılması için bir önerge sunacak. Biz ve bu topluluğun sayısız üyesinin gerçek adalet olarak kabul ettiği şeye özel bir vurgu yapmayı amaçlıyoruz: Ruh Emici'nin Öpücüğü." Son cümleyi okurken sesi kararsızdı ve Hermione başını kaldırıp solduğunu görmek için baktı. Gülmeye çalıştığını görür. Peygamber'i tekrar masaya fırlatır. “Sadece gazete satmaya çalışıyorlar. Önümüzdeki hafta, Potter'ın en iyi Quidditch manevralarından oluşan başka bir derlemenin altına gömülecek." Ve sırtını nemli deriye yaslayarak ensesine masaj yapıyor."Nasıl olsa yasadışı." "Hayır, değil," diye mırıldandı Hermione ve bir an için bunu yüksek sesle söylediğinin farkına varmadı. Ama ikisi de dönüp ona bakıyor ve o dilini ısırabilmeyi diliyor. İç çekiyor. Uzaklara bakar, onun yerine siyah mermer masayla konuşur. "Muggle'lar aynı suçtan iki kez yargılanmalarını engelleyen bir yasayla korunuyor. Büyücülük toplumu değildir. Bu dünyanın güvenliği ve gizliliği her şeyden önemli olduğu için, mevcut cezalarının bir tehdit oluşturmalarına izin verdiği için herkes yeniden yargılanabilir.” Çizilmiş bir sessizlik var. Sonra Nott homurdanıyor. "Pekala, siktir et," diye mırıldanır ve ona doğru bir şişe Firewhiskey çeker. Sabahın yedisi. "Görmek? Hepimiz öleceğiz." “Bunu kanıtlamanın onlar için kolay olacağını söylemiyorum. Sadece diyorum ki... şey, mümkün," diye ekledi güçsüzce. Midesine kalın ve zehirli bir şey giriyor. Ne olduğundan emin değil. Çevre biriminde Draco'nun Firewhiskey'i Nott'un elinden kaptığını görüyor. Derin bir yudum alıyor ve içlerinden herhangi birinin gerçekten ayık olup olmadığını merak ediyor. "O zaman ne yapacağız?" O sorar. diye sormasından nefret eder. Her şeye bir cevabı olmasını beklemekten nefret ediyor.Şu anda her şeyden çok daha iyisine sahip olmasını istemesinden nefret ediyor. Farklı bir tane. "Yapabileceğin bir şey yok. Kadar değil..." Ayrılıyor. Yoğun ve acı verici bir suçluluk duygusu hisseder ve kendini çabucak düzeltir. "Meğer ki. Duruşmaya çağrılmadığın sürece hayır." Hepsi dümdüz ileriye bakarak daha sessiz oturuyorlar. Sabahın erken saatlerinde benekli ışık, Kara Göl'ün camlarına karşı deniz mavisi rengine bürünüyor. Bir çift İkinci Sınıf kızı, hiçbiri dönüp bakmasa da, yatakhane merdivenlerinden gürültüyle aşağı iniyor. Ortak salondan çıkarken, birbirlerine takılıp onlara aval aval bakarken fısıldadıklarının kırık parçalarını yakalıyor. " — Granger'ın Slytherin'de işi — " ve "— Malfoy'un gömleği buruşmuş — ” ve “ — sence onlar… — ” ve sonra “ — üçü de mi?” Kıkırdamalar sahte duvarda kaybolurken kayboluyor ve tek düşünebildiği, Muhteşem. Daha fazla dedikodu. "O şişeyi bana ver lütfen" diyor.