Sometimes people's lives can be incredibly unlucky. You simply leave the house and miss the bus, for instance. One day, while you are working diligently, the computer shuts down, the electricity goes out, and your file is erased. Or perhaps everything goes wrong on the day you have a crucial task to complete. These make us sad, but they will eventually pass. since we have no control over the majority of these. "Today is such a day" is what we say when we arrive from outside and move on. It is undoubtedly discouraging, but it can be accepted in some way. Dealing with our mistakes is, in my opinion, the most difficult thing. Because we always find someone or something to blame when bad things happen, whether it's time, circumstances, other people, or simply a bad day. However, we go straight to ourselves when we make mistakes. We begin to wonder, "Why did I do this?" "If I had been a little more careful, it wouldn't have happened." People get the most tired from this. I experience this most during my time in school.Even though I am knowledgeable about the subject, there are times when I misread a simple passage while studying for an exam, or I finish a question in my hurry. When the outcome is poor, one is not just disappointed with their grade. The idea that "Actually, I could do it" is what truly irritates me. Man recognizes his own error because no misfortune is wholly external. Unavoidably, this makes him even more irritated. In everyday life, it's the same. Sometimes we send an email or message without giving it much thought, and when we go back and read it again, we regret not being a little more cautious. Even though the other person may not have cared about the incident, people tend to exaggerate it. While regret endures longer, misfortune is eventually forgotten. due to the fact that people mentally relive the same experience repeatedly. But in my opinion, errors aren't only made to annoy people. Although it may sound cliche, they do impart some valuable knowledge. Sometimes bad luck just annoys you and goes away. Errors cause people to reflect.You'll be more cautious the next time if you recognize your mistakes. Thus, it's crucial to avoid making mistakes but also to avoid becoming mired in them for an extended period of time. Because one is aware that bad luck is a coincidence, it is therefore easier to bear. However, since we are unable to escape ourselves, it is more difficult to regret our own errors. Nevertheless, I believe that this is the source of maturing: the capacity to grow from errors and move on without becoming mired in them. Because luck and our mistakes can make life challenging at times, we must learn how to overcome both.

Bazen insanların hayatları inanılmaz derecede şanssız olabiliyor. Mesela evden çıkıp otobüsü kaçırıyorsunuz. Bir gün siz özenle çalışırken bilgisayar kapanır, elektrikler kesilir ve dosyanız silinir. Veya belki de tamamlamanız gereken çok önemli bir görevin olduğu gün her şey ters gider. Bunlar bizi üzüyor ama eninde sonunda geçecek. çünkü bunların çoğunluğu üzerinde kontrolümüz yok. Dışarıdan gelip yola çıktığımızda "Bugün öyle bir gün" deriz. Şüphesiz cesaret kırıcıdır ama bir şekilde kabul edilebilir. Hatalarımızla yüzleşmek bence en zor şey. Çünkü ister zaman, ister koşullar, diğer insanlar ya da sadece kötü bir gün olsun, kötü şeyler olduğunda her zaman suçlayacak birini veya bir şeyi buluruz. Ancak hata yaptığımızda doğrudan kendimize döneriz. "Bunu neden yaptım?" diye merak etmeye başlarız. "Biraz daha dikkatli olsaydım böyle olmazdı." İnsanlar bundan en çok yoruluyor. Bunu en çok okul yıllarımda yaşıyorum. Konuya hakim olmama rağmen sınava çalışırken basit bir paragrafı yanlış okuduğum ya da bir soruyu aceleyle bitirdiğim zamanlar oluyor. Sonuç kötü olduğunda, kişi sadece notlarından dolayı hayal kırıklığına uğramaz. Beni gerçekten sinirlendiren şey "Aslında bunu yapabilirdim" düşüncesi. İnsan kendi hatasını kabul eder çünkü hiçbir talihsizlik tamamen dışsal değildir.Bu durum ister istemez onu daha da sinirlendiriyor. Günlük yaşamda da durum aynıdır. Bazen bir e-postayı veya mesajı fazla düşünmeden gönderiyoruz ve geri dönüp tekrar okuduğumuzda biraz daha dikkatli olmadığımıza pişman oluyoruz. Karşıdaki kişi olayı pek umursamasa da insanlar olayı abartma eğilimindedir. Pişmanlık daha uzun süre dayanırken, talihsizlik en sonunda unutulur. insanların aynı deneyimi zihinsel olarak tekrar tekrar yaşamalarından kaynaklanmaktadır. Ama bana göre hatalar sadece insanları kızdırmak için yapılmıyor. Her ne kadar klişe gibi görünse de, bazı değerli bilgiler veriyorlar. Bazen kötü şans sizi sinirlendirir ve gider. Hatalar insanların düşünmesine neden olur. Hatalarınızın farkına varırsanız bir dahaki sefere daha dikkatli olursunuz. Bu nedenle, hata yapmaktan kaçınmak ama aynı zamanda uzun süre hataya saplanıp kalmaktan da kaçınmak çok önemlidir. Kötü şansın tesadüf olduğunun bilincinde olunduğu için buna katlanmak daha kolaydır. Ancak kendimizden kaçamadığımız için kendi hatalarımızdan pişmanlık duymamız daha zordur. Yine de olgunlaşmanın kaynağının bu olduğuna inanıyorum: Hatalardan büyüyebilme ve onlara saplanmadan yolumuza devam edebilme kapasitesi. Şans ve hatalarımız bazen hayatı zorlaştırabildiği için her ikisinin de üstesinden gelmeyi öğrenmeliyiz.